وضعیت آلودگی هوا را باید جدی گرفت!

تعطیلی اخیر ادارات و مدارس در تهران، مشهد و اصفهان به دلیل آلودگی هوا، یک بار دیگر این مشکل مهیب را به همه ما یادآوری کرد. مشکلی که سالانه بیش از هشت میلیارد دلار خسارت به کشور وارد کرده و به نوعی به بزرگ‌ترین تهدید برای سلامت شهرواندان تهرانی تبدیل شده است. طبق گفته مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران - یوسف رشیدی، آلودگی هوا تنها در تهران سالانه ۴ تا ۵ هزار نفر قربانی می‌گیرد. برخی منابع حتی این عدد را تا ۱۰ هزار نفر نیز گزارش کرده‌اند.

طبق گزارش‌های اخیر شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، میزان آزبست (ماده‌ای معدنی که در عایق‌بندی ساختمان، لنت ترمز و کلاچ خودروها و به طور کلی در صنایع حرارتی کاربرد دارد و نباید در هوا وجود داشته باشد) در هوای تهران۵۰ تا ۱۰۰ برابر شهرهای پاک و میزان بنزن حدود ۱۰ برابر حد استاندارد است. از جمله مهم‌ترین عوامل این آلودگی‌، تولید بی‌رویه خودرو و مصرف بالای بنزین، به ویژه در شرایط کنونی تحریم می‌باشد، چرا که بنزین تولید داخل که جایگزین بنزین وارداتی شده است آلودگی بیشتری تولید می‌کند. در عین حال، موقعیت جغرافیایی تهران نیز به این بحران دامن زده است. رشته کوه البرز در شمال تهران پراکنده‌سازی آلاینده‌ها و ذرات معلق را توسط باد مشکل کرده در حالی که کارخانجات صنعتی اطراف تهران دائما به حجم این آلاینده‌ها می‌افزایند. عامل دیگر، کمبود فضای سبز در تهران است. ساختمان‌سازی‌های بی‌رویه سال‌های اخیر در تهران، فضای شهر را به‌جای باغ‌ها و باغچه‌های قدیمی، مملو از سنگ و آهن و سیمان کرده است، غافل از این که تهران نیز نیاز دارد نفس بکشد. همه این عوامل دست در دست هم، تهران را یکی از آلوده‌ترین شهرهای دنیا ساخته است.

اما ما به عنوان یک شهروند چه طور می‌توانیم با این مشکل برخورد کنیم؟
شاید نخستین قدم برای برخورد با این مشکل، باور خطر جدی آلودگی هوا باشد. به یاد داشته باشیم این که ما هنوز می‌توانیم فعالیت‌های روزمره خود را بدون اختلالی عمده انجام دهیم و تاثیری در سلامت خود در این لحظه نمی‌بینیم، نشان عدم وجود مشکل نیست. بسیاری از این آلودگی‌ها سرطان‌زا هستند، کم کم روی بدن اثر گذاشته و در آینده مشکل‌زا می‌شوند. البته سالمندان، کودکان و آنهایی که از بیماری‌های قلبی و ریوی رنج می‌برند، همین امروز هم برای حفظ سلامتشان دچار مشکل هستند. آلودگی هوا خطری جدی برای ما و فزرندانمان است و حضور ما برای حل این مسئله الزامیست. حتی مسئولین نیز به نقش تک تک ما شهروندان اذعان داشته‌اند. برای مثال، شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در گزارشی تاکیده کرده است که افکار‌ عمومی در خصوص آلودگی هوای تهران نقش بسزایی داشته و اعتراض به شرایط بد هوا نباید محدود به خبرنگاران و شهرداری تهران شود.

پس به عنوان یک شهروند، اطلاع‌‌رسانی برای افزایش آگاهی عمومی و رواج دادن فعالیت‌های تاثیرگذار فردی شاید اولین قدم اجرایی برای مبارزه با آلودگی هوا باشد. به عنوان مثال، هنگام تعطیلی مدارس و ادارات به دلیل آلودگی هوا، از خانه بیرون نرویم و به دیگران نیز توصیه کنیم در خانه بمانند. متاسفانه بسیاری از شهروندان، در این روزها به کارهای عقب مانده خود در خارج از منزل می پردازند. اما با این کار، نه تنها به سلامت خود ضربه می‌زنند، بلکه به نوعی هدف اصلی این تعطیلی را نیز نقض می‌کنند. پوشیدن لباس گرم در خانه در زمستان و در نتیجه بهینه‌سازی استفاده از وسایل گرمایی نیز راه دیگری در راستای مبارزه با آلودگی هواست. استفاده از اتومبیل به صورت مشترک نیز راهی کاربردی و موثر است. مثلا اگر ما و چند تن از همکارانمان در یک محله زندگی می‌کنیم، می‌توانیم هر روز به نوبت با اتومبیل یکی به سرکار برویم.

بعلاوه، تحقیقات جدید نشان داده است که قدرت فضای سبز در کاهش آلاینده‌های هوا بین ۴۰ تا ۶۰ درصد است. بر اساس این تحقیقات، کاشت پیچک به صورت متعدد، می‌تواند در کاهش آلودگی هوا تاثیر بسزایی داشته باشد. بنابراین، کاشتن درخت‌چه به صورت فردی و در نزدیکی محل زندگیمان و چه با ایجاد تشکل‌هایی برای کاشت درختان به صورت گروهی- حرکتی مهم و تاثیرگذارمحسوب می‌شود.

پس باور کنیم که تک تک ما به عنوان شهروند مسئولیم و نباید مسئولیت فردی خود را در این بحران فراموش نماییم! بدون حضور ما بحران آلودگی هوای تهران، مشهد، اصفهان، اهواز و دیگر شهرهای کشورمان نه تنها حل نخواهد شد، بلکه هر روز بغرنج‌تر نیز خواهد گردید.

نظر شما چیست؟ آیا به نظر شما مشکل آلودگی هوای کلان شهرهای ایران قابل حل است؟ شما چه راه حل‌هایی را برای حل مشکل آلودگی هوا پیشنهاد می کنید؟

منبع عکس

سلامت و بهداشت