به بهانه ۲۰ نوامبر، روز جهانی کودک

«میوه»، «شناسنامه» و «مدرسه رفتن»؛ این سه کلمه، جواب تلخ دو کودک شیرین‌زبان زاهدانی بود، در پاسخ به یک پرسش کوتاه ما: بزرگ‌ترین آرزوی‌تان در این لحظه چیست؟

در هفته آخر مردادماه امسال، در سفری به زاهدان، بازدیدی از یکی از مناطق محروم این شهر داشتیم؛ سفری از طرف اتاق بازرگانی ایران و با حضور اعضای کمیسیون ترویج مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها. یکی از برنامه‌ها، حضور در جمع کودکان بود؛ کودکانی که بعد از یک ساعت گوش دادن به صحبت‌های رسمی و خسته‌کننده، در پاسخ به سوال دبیر کمیسیون مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها، از آرزوهایشان می‌گفتند . . .

امسال، در روز جهانی کودک، مرتبا پیش خودم زمزمه می‌کردم که اگر سوال مشابهی را از همه کودکان ساکن مناطق محروم کشور، چه استان‌های محروم و چه مناطق حاشیه‌ای شهرهای بزرگ بپرسیم، چه "آرزو"هایی خواهند گفت؟ و وظیفه اخلاقی ما فعالان اجتماعی و جامعه ان.جی.او یی ایران در قبال "آرزوها"ی این کودکان چیست؟
شاید خیلی از این "آرزو"ها را، بتوان با قدری اصلاح قوانین، یا اجرای برخی برنامه‌های نه چندان پرهزینه، محقق کرد، اما در کنار اصلاح قوانین و قدم‌هایی که در حیطه اختیارات دولت است، ما شهروندان چه می‌توانیم بکنیم؟ آیا اجرای برنامه‌هایی مانند ارائه یک وعده غذای رایگان در مدارس مناطق محروم کشور گرفته و یا اجرای برنامه‌هایی برای بیمه درمانی فراگیر همه کودکان و نوجوانان زیر ۱۵ سال با کمک ما امکان پذیر است؟
برنامه‌ ارائه یک وعده غذای رایگان در مدارس مناطق فقیرنشین و نیز مناطق حاشیه‌نشین شهرهای بزرگ، در بسیاری از کشورهای دنیای اجرا می‌شود و توانسته است هم مشوقی برای حضور بیشتر کودکان خانواده‌های فقیر در مدرسه باشد، هم به کاهش خطر سوءتغذیه در دوران کودکی منجر شود، و هم تا حدی به اشتغال محلی رونق دهد. در عین حال، نیاز به بودجه سنگینی هم ندارد و در نتیجه هم از طرف دولت، هم از طرف شرکت‌های خصوصی دغدغه‌مند در حوزه‌های اجتماعی، و هم از طرف ان.جی. اوهای مختلف قابل اجراست.
در صفحات ۲۸ و ۲۹ روزنامه «دنیای اقتصاد» مورخه چهارشنبه ۱۹ مهرماه ۱۳۹۱ و به مناسبت هفته ملی کودک، این برنامه با جزئیات مورد بررسی قرار گرفت. این پرونده را ضمیمه کردم برای دوستانی که مایلند بیشتر بدانند.
۲۰ نوامبر بهانه‌ای دستم داد تا دوباره، نگاه به زندگی کودکان فقر را مرور کنم. چنین شد که تصمیم گرفنم به یاد آرزوهای کوچک کودکان کشورمان، روز کودک را گرامی بدارم و همه را به تکفر در حال کودکان فقر، کودکان کار و کودکان بازمانده از تحصیل، تشویق کنم.
خالی از لطف نیست اگر دیگران نیز نظراتشان را با ما سهیم شوند.

روز جهانی کودک گرامی باد
میثم هاشم خانی

فقر زدایی