شهر بچه ها و امید بخشی به کودکان

در فیلم "شهر پسران" که در سال ۱۹۴۳ ساخته شد، پدر فلانگان با کودکی در زندان صحبت می کند که به وی می گوید اگر در زندگی تنها یک دوست داشت، هرگز به بزهکاری رو نمی آورد. پس از صحبت با آن کودک، پدر فلاناگان قصد می کند تا آموزشگاهی برای کودکان بی سرپرست و اغلب بزهکار راه اندازی کند.

شاید کارگردان فیلم در سال ۱۹۴۳ امید داشت که چشمان بینندگان به روی زندگی کودکان بی سرپرست گشوده شود، و روزی برسد که کودکی بی سرپرست در دنیا نماند.

امروزه با وجود اینکه نمونه های موفق زیادی برای این دسته از کودکان وجود دارد، جوامع مختلف هنوز در سراسر دنیا با مسئله کودکان بی سر پرست و خیابانی سر و کار دارند.

نزدیک به نیم قرن پس از ساخته شدن فیلم "شهر پسران"، موزس زولو در سال ۱۹۹۰ با ابتدایی ترین امکانات شهر بچه ها را در قاره آفریقا با هدف خدمتگذاری به کودکان بی سرپرست مبتلا به ایدز و سایر بیماریهای مسری افتتاح کرد. شهر بچه ها در آغاز یک خانه ساده ساخته شده از خشت و گل بود و تنها دو کودک را سرپرستی می کرد. یکی از این کودکان، بعدها در همانجا معلم شد.

بر اساس آمار سازمان بین المللی کودک (یونیسف)، بیشتر از یک میلیون کودک بی سرپرست مبتلا به  ایدز در آفریقا زندگی می کنند. بیشتر این کودکان در مناطق حاشیه نشین نزد والدینی که خود مبتلا به بیماری ایدز هستند بزرگ می شوند تا اینکه پس از مرگ والدین، برای امرار معاش به شهر های بزرگ آفریقا می روند و کودکان خیابانی، دلال مواد مخدر یا کارگران جنسی می شوند. در پایتخت زامبیا ، لوساکا،  به تنهایی بیش از ۷۵۰۰۰ کودک بی سرپرست مبتلا به ایدز تخمین زده می شود.

در دنیای این کودکان، ابتدایی ترین نیازها، رویاهایی دست نیافتنی هستند. با دنیای کودکانه غریبه هستند و برای بازی و شیطنت های کودکانه وقت ندارند. اغلب بیماری های مسری دارند و بدون سرپناه، دایماً از طرف بزرگسالان مورد سوء استفاده قرار می گیرند.

"شهر بچه ها" در زامبیا برای آموزش مهارتهای زندگی به این کودکان و ترسیم آینده ایی بهتر ایجاد شده است. در این موسسه هر کودک، دوره ای پنج ساله می گذراند که در آن مهارتهای زندگی، مسوولیت پذیری در جامعه و اعتماد به نفس را فرا می گیرند.  هر فارغ التحصیل مهارتهای عملی در زمینه کشاورزی و صنایع دستی و مدیریت بازرگانی و همین طور مدرک دیپلم دبیرستان را در پایان این دوره دریافت می کند.

این موسسه تاکنون ۹۰ دانش آموز را در زمینه کشاورزی، ۵۰ نفر را در بازرگانی و ۴۰۰ نفر را در زمینه کشاورزی آموزش داده است. این کودکان تعاملات اجتماعی و درسهایی چون ریاضی و خواندن و نوشتن نیز یاد می گیرند. علاوه بر این، هفته ایی یک بار در جلسات روانکاوی  شرکت می کنند.

در حال حاضر این موسسه در شش مرکز با ۲۲ کارمند و ۳۰۰ کودک ۸ تا ۱۷ ساله دارد. موزس زولو مردی است چهل ساله با لبخندی دلنشین و چشمانی مصمم. زولو با احداث این مرکز می خواهد امید به آینده بهتر را در این بچه ها زنده کند. او می گوید : "ما می خواهیم این کودکان بتوانند رویابافی کنند، خودشان را باور کنند و مسوولیت زندگی شان را به دوش بکشند. در هر کودک خیابانی استعدادهایی نهفته که وظیفه ماست آنها را پیدا کنیم. آینده کشور به دست این کودکان است و این وظیفه ماست تا آنها را شهروندانی مسوول و متعهد بار بیاوریم."

کاری که زولو انجام داده از نظر بسیاری از ما کار جدیدی نیست. آنچه که آن را منحصر بفرد و زولو را در زمره کارآفرینان موفق اجتماعی قرار می دهد، تلاش و پیگیری وی برای همکاری سایر موسسات آموزشی و دولتی با این آموزشکده و ایجاد دید مثبت نسبت به کودکان خیابانی در فضای جامعه است، کودکانی که آینده سازان فردای جامعه خود هستند.

اگر در این مورد تجربه ایی دارید آن را با ما در میان بگذارید. به نظر شما آموزش کودکان خیابانی در ایران تا چه حد امکان پذیر است و چه کارهایی می توان انجام داد؟

فقر زدایی

نظرات

naser1364's picture

naser1364

01.22.11

حمایت از کودکان بیسر پرست و بد سرپرست در کشور ما توسط چندین موسسه انجام می شود که می توتن به انجمن کودکان کار و خیابان اشاره کرد. البته سازمان بهزیستی نیز انصافا در جمع آوری این کودکان خوب عمل کرده و در خصوص مباحث تربیتی آنها نیز فعالیت هایی انجام داده است.
اما در خصوص توانمند سازی کودکان بی سرپرست شاید نتجربه جدی در ایران نباشد هرچند به صورت پراکنده اقداماتی را شاهد هستیم

sin2sin's picture

sin2sin

01.24.11

در کرمان هم مکانی رو میشناسم که با کمک بهزیستی جای کوچیکی رو گرفتن و کاری مشابه میکنن. اما هر روز میبینم که به تعداد این کودکان اضافه میشه. شاید باید برخیزم... .

saideh's picture

saideh

10.08.11

همیشه بحث کودکانی که در وضعیت بدی هستند برای من آزاردهنده هست.کاری که ایشون در افریقا انجام دادن واقعا قابل تحسینه.
در مقاله به منابع مالی این موسسه اشاره نشده.در مطلبی که راجع به تامین آب نوشته شده بود راهکارهای خیلی خوبی قید شده بود برای تامین منابع مالی.

samirasoltani's picture

samirasoltani

10.16.11

در تهران موسساتی هستند که برای کودکان کار, کلاسهای درس و مدرسه برگزار می کنند ولی بیشتر در روزهای جمعه. من خیلی مشتاقم که برای مسائل کودکان کاری انجام بدهم چون واقعا از ديدن اینکه این بچه ها باید کار کنند و حتي حقوق اولیه زندگی در شهر را هم ندارند زجر میکشم. اگر کسی پیشنهادی داشته باشه من حاضر به همکاری هستم.