شاخص سیاره شاد

شاخص سیاره شاد در سال 2006 میلادی توسط بنیاد اقتصاد نوین معرفی شد. این شاخص در واقع شاخص های پیشین در خصوص توسعه اقتصادی را به چالش می کشد . در این نگاه گفته می شود که هدف نهایی توسعه، ثروتمند شدن نیست. بلکه آرامش خیال و شادمانی انسان هاست. یک مدل زندگی که البته طبیعت را هم پاس بدارد و در راستای پایداری محیط زیست باشد. این شاخص این مفاهیم را به صورت عددی معرفی می کند.
در این مفهوم فرض براین است که بیشتر مردم دوست دارند سال های طولانی درسلامت و شادمانی زندگی کنند. این زندگی باید با دیده ی احترام به طبیعت باشد. و منابع را برای نسل های بعدی هم حفظ کند. بنابراین دولت هایی که چنین امکانی برای شهروندانشان مهیا می کنند و سرزمین پایدارتری می سازند، موفق تر هستند .
در این مدل زندگی سالم به سال هایی اطلاق می شود که شخص با شادمانی سپری کرده است. این شاخص نقطه مقابل شاخص فلاکت است. در این جا مدل زندگی مهم است. مدل زندگی که منابع بیشتری را مصرف کند نمره ی کمتری می گیرد. اگر یک مدل زندگی به گونه ای باشد که رد پای زیست بومی (Ecological footprint) در آن بالاتر باشد یعنی اینکه شاخص سیاره شاد رقم کمتری است.پس در این معادله هدف زندگی سالم و شادمان است ولی نه به قیمت تخریب طبیعت. یک مقدار پیچید ه شد نه ؟ در این شاخص قرار است که زندگی سالم و سلامت محیط زیست با هم در نظر گرفته شوند .
به بیان ساده تر این شاخص سه موضوع را به صورت توام در نظر می گیرد. امید به زندگی، رضایت از زندگی و رد پای زیست بومی یا همان میزان مصرف منابع طبیعی . محاسبه این شاخص ازنظرریاضی قدری پیچیده است ولی ازنظر مفهمومی به این صورت است که شما حاصل ضرب شاخص های امید به زندگی و رضایت زندگی را بر میزان رد پای اکولوژیکی تقسیم می کنید . هر چه مصرف منابع بیشتر باشد یعنی مخرج این کسر بزرگ تر است یعنی که کسر کوچک تر می شود . هرچی رضایت از زندگی و امید به زندگی بزرگ تر باشند صورت کسر بزرگ تر است پس شاخص بزرگ تر می شود . حالا اگر هم رضایت زندگی کم باشد هم امید به زندگی کم باشد هم رد پای اکولوژیکی بزرگ باشد در آنصورت شاخص خیلی کوچک می شود یعنی ما با زمین شاد کوچک روبرو هستیم.

این شاخص معمولا در سطح کشور ی محاسبه می شود و کشورها با هم مقایسه می شوند ولی می شود در سطح شهر هم محاسبه کرد. اگر کشورها را با هم مقایسه کنیم . نتایج این محاسبات جالب است. نخستین کشور از نظر بالا بودن این شاخص کاستاریکا و در ادامه کشورهای جمهور ی دامینکن، جامائیکا، گواتمالا و ویتنام هستند . کشور آمریکا در این رده بندی 114ام است. ایران 81 ام ، مصر 12ام، چین 20ام، پاکستان 24ام، بنگلادش 31ام سوریه 38ام،، سویس 54ام وعراق 79ام است . این شاخص در سال 2006 ایران را در رتبه ی 61ام قرار داده بود. در این رده بندی کشور آفریقایی زیمبابوه در آخرین رده یا 143 ام قرار می گیرد.

برای دیدن اصل گزارش اینجا را کلیک کنید.

فقر زدایی