کمپ هیل: جامعه ای بر مبنای برابری

در سال ۱۹۶۱، گروهی کوچک از اروپا به آمریکا سفر کردند تا به درخواست افراد محلی، تجربیات خود را در آمریکا پیاده کنند و  اجتماعی برای افراد معلول و افرادی بیماری های خاص دارند بسازند. آنها در زمینی به مساحت ۳۰ هکتار در منطقه ای دور افتاده در ایالت نیو یورک "دهکده کمپ هیل" را با ساختن یک تویله، یک ساختمان مسکونی، و یک انبار بنا نهادند. امروزه این دهکده ۲۵۰هکتار مساحت، پنجاه بنا و ۲۵۰ ساکن دارد.

معلولیت پدیده ای است که در مواجهه با جامعه ای که برای افراد غیر معلول طراحی شده خود را نشان می دهد، وگرنه نداشتن یک یا چند عضو یا اعضای حسی، یا خصوصیت های ذهنی، به خودی خود فرد را از زندگی شرافتمندانه دریغ نمی کند. نیمی از اعضای دهکده افراد معلول هستند و نیمی دیگر را کشاورزان و دیگر متخصصان تشکیل می دهند. این افراد با هم غذا می خورند، کار می کنند، دعا می کنند و خلاصه اینکه مرزی میان این دو گروه وجود ندارد.

امروزه بیش از ۱۰۰ جامعه کمپ هیل در بیش از ۲۰ کشور وجود دارد. اعضای این جوامع همگی به یکدیگر مهر می ورزند و به زمین، و این شعار آنهاست. نجاری، تئاتر، کشاورزی، آواز، و دیگر فعالیتها بصورت گروهی انجام می شود و هیچ کس، از داوطلبان گرفته تا افراد معلول، در ازای کار پولی دریافت نمی کند، اما هر شب و هر روز غذایی برای خوردن و جایی برای خوابیدن دارند، و اجتماعی که در آن احساس امنیت و محبت می کنند.

برای اطلاعات بیشتر از جوابع کمپ هیل در جهان می توانید به این لینک سر بزنید. آیا بنظر شما تشکیل اینگونه جوامع می تواند راهی برای فراهم کردن یک زندگی شرافتمندانه برای افرادی باشد که معلولند و یا دارای بیماری های خاص هستند؟

سلامت و بهداشت

نظرات

afshin's picture

afshin

05.12.11

خیلی جالبه . این کار را در ایران هم می شود انجام داد. یک زمانی سازمان بهزیستی تسهیلاتی می داد برای راه اندازی مراکزی که در جهت توانمند سازی توان خواهان کار می کردند. من فکر کنم در این متن بهتر است به جای واژه معلول از توانخواه استفاده شود.

sin2sin's picture

sin2sin

05.14.11

ميتونه نمونه يك جامعه ايده آل باشه

navid's picture

navid

05.16.11

به نظرم ایده خوبیه اما تو عمل مشکلاتی خواهد داشت. اگه پول و مالکیت نداشته باشیم چند تا مشکل خواهیم داشت. مثلا با کسانی که کار نمیکنند و از دسترنج دیگران استفاده میکنن چه میکنیم؟ در اینصورت ممکنه فعالان هم انگیزه خودشونو از دست بدن.
افراد نیازهای غیر خوراکیشون رو چطور تامین میکنن مثل لباس، وسایل منزل و ...
ضمن اینکه به نظرم باید دنبال راه هایی باشیم که معاولین در همین جامعه ما پذیرفته بشن نه اینکه یک جامعه بسته درست کنیم واسه اونها و ماهم بریم قاتیشون؛ جامعه ای غیر واقعی. چون پول، مالکیت و ابزار پیشرفته و مدرن از واقعیات دنیای امروز و پیشرفتست و با حذف اونها قدم به عقب برداشتیم. چیزی که دنیای همواره پیشرونده نمیپذیره

naser1364's picture

naser1364

05.21.11

با پاسخ نوید موافقم ودر تکمیل آن:
طرحی از مدت ها پیش در جهان مطرح شده و سالهاست که در ایران توسط بهزیستی پیگیری می شود و آن مناسب سازی جامعه برای ورود معلولان است. این طرح ماده ای از قانون جامع حمایت از حقوق معلولان بوده که بخشی از آن نیز اجرایی شده است. اگر دقت کرده باشید پیاده رو های شهر با موزائیک های زردرنگ خاصی فرش شده یا ایستگاه های اتوبوس، ساخت خودرو معلولین و... اما کافی نیست هنوز هم باید تلاش کرد تا محیط برای ورود معلولان مناسب سازی شود و این بهتر از ایجاد یک جامعه کوچک جداگانه است. البته وجود چنین کمپی برای گذراندن اوقات فراغت معلولان و جمع شدن آنها خوب است