با آلودگی هوا چه کنیم؟

هوای تهران، یکی از آلوده ترین هواهای دنیا است. کوه های شمالی تهران، و کارخانه جات و کارگاه های صنعتی در جنوب این شهر، باعث می شوند منواکسید کربن و ذرات معلق هوا نتوانند با جریان باد پراکنده شوند. به علت ارتفاع زیاد و غلظت کمِ هوا، بنزین در تهران کامل نمی سوزد و بخشی از آن نسوخته به هوا می رود.

این در حالی است که  صنعت اتومبیل سازی ایران همراه با افزایش جمعیت جوانِ کشور و تقاضای روز افزون برای وسیله نقلیه، چند دهه رشدِ قابل توجهی را تجربه کرده است. به نظر می رسد که افزایش تعداد اتومبیل ها در سالهای آینده همچنان ادامه داشته باشد و اراده ای برای کاهش تولید و خرید اتومبیل وجود ندارد. اما هنگام فصل سرما، وقتی که هوای سرد بر زمین می ماند، مجموعۀ این عوامل باعث می شوند زندگی در این پایتخت با مشکلات جدی روبرو می شود.

طرح های زیادی را در مواجهه با این پدیده شاهد بوده ایم، از اجازه زوج و فرد برای تردد در مناطق شلوغ شهر، تا آب پاشی از آسمان توسط هواپیما. مرتب می شنویم که کمتر سوار اتومبیل شوید، اما مگر می توان با این وضعیت در خیابان راه رفت؟ در خانه هم که نمی توان ماند، و در حالی که گفته می شود در تهران در هر ساعت یک نفر جان خود را به خاطر آلودگی هوا از دست می دهد، وسایل نقلیه عمومی شلوغ و ناکافی هستند...

معظل آلودگی هوا، مختص ایران نیست. شهرهای بزرگ دنیا مانند مکزیکو سیتی، توکیو، لس آنجلس، و بمبئی، با همین پدیده دست و پنجه نرم می کنند. "Carsharing"، یا مشارکت در استفاده از اتومبیل، یکی از راه حل هایی است که به عنوان راه حل، به صورت های مختلف انجام می گیرد. وب سایت های مختلفی به این کار اختصاص داده شده اند، که می توانید در آنها زمان و مکان مورد نظرتان را انتخاب کنید و با پرداخت مبلغی، اتومبیل را برای یک یا چند ساعت رزرو کنید. این کار باعث می شود کسانی که با وسایل نقلیه رفت و آمد می کنند، اما در طول روز باید با اتومبیل به چند جا سر بزنند، ترجیح دهند اتومبیل خود را در خانه بگذارند. طرح های استفاده مشترک از اتومبیل، در شهرهای بزرگ دنیا رایج است و همه ساله به تعداد این شرکت ها افزوده می شود.

Carpooling نوعی استفاده مشترک از اتومبیل می باشد که در اداره جات و شرکت ها، رایج می باشد. فرض کنید اداره یا دفتر شما، هفته ای۵ روز باز باشد. شما می توانید با ۵ نفر دیگر که منازلشان به شما نزدیک است، هماهنگ کنید و هر کدام از شما یک روز از هفته، با اتومبیل دنبالِ بقیه بروید و عصر، آنها را به خانه برگردانید. در اتوبان های شهر های بزرگ، یک خط مخصوص برای اتومبیل های ۲ سرنشین به بالا ترتیب داده شده تا افرادی که دیگران را با خود به کار می برند، زودتر به محل کار و به منزل برسند، و به این کار تشویق شوند.

روش دیگری که در سال های اخیر رو به گسترش است، استفاده از اتومبیل هایی است که از سوخت کمتر و یا از سوخت جایگزین استفاده می کنند. برای مثال، اتومبیل های برقی-بنزینی یک باطری در خود دارند که در سر پایینی ها و در هنگام ترمز و توقف، شارژ می شود و هنگام حرکت، به حرکت اتومبیل کمک می کند. اما قیمت بالای این خودروها، از میزان محبوبیت آنها کاسته است.

در ایران، که یکی از بزرگترین منابع گاز طبیعی جهان را دارد، اتومبیل های "دوگانه سوز" از گاز طبیعی و بنزین استفاده می کنند. گاز طبیعی از بنزین بهتر می سوزد و ضایعات آن تقریباً صفر است، اما به این دلیل که تاسیسات لازم برای پر کردن گاز اتومبیل ها به اندازۀ پمپ های بنزین رایج نیستند، استفاده از گاز طبیعی در دنیا بیشتر برای اتوبوس ها و وسایل نقلیه عمومی استفاده می شود، که سوخت رسانی برای آنها به صورت مرکزی انجام می گیرد و توسط شهرداری مدیریت می شود.  با این وجود، استفاده از خودرو های گازسوز، حتی در مورد وسایل نقلیه عمومی، در ایران به صورت خیلی محدود انجام می شود و بنزین، محبوبیت بیشتری دارد.

به نظر شما، کدام روش برای رفع معظر آلودگی هوا در تهران، مناسب تر می باشد؟ آیا فکر می کنید می توان میزان آلودگی هوا رابا استفاده از الگوهای کارآفرینی اجتماعی کاهش داد؟

محیط زیست

نظرات

feriha's picture

feriha

12.20.11

برای کمتر شدن آلودگی می توان ماشین هایی که از نظر فنی ایراد دارند در شهر استفاده نکرد و فقط از یک ماشین به مدت چهار سال استفاده کرد. خود مردم باید رعایت کنند .در خیابان بسیار دیده ام که اگزوز ماشین ایراد دارد اما راننده توجهی ندارد.