وتا لا پالما: دامداری برای محیط زیست

به ندرت پیش می آید که دامداری، قدر دان شکارچیان حیواناتش باشد. اما میگوئل مدیالدیا یک دامدار عادی نیست.
مدیالدیا نگاهی به فلامینگوهایی که حوض های وتا لا پالما را می پوشانند می اندازد و شانه هایش را بالا می اندازد. به پرنده ای بنفش رنگ که ماهی براقی در منقار دارد اشاره می کند و می گوید "حدود بیست در صد از محصول سالانه ما را می برند، اما این نشان می دهد که سیستم ما کار می کند".

[caption id="attachment_1231" align="aligncenter" width="300" caption="پرندگان برای ماهی های وتا لا پالما هر روز صدها کیلومتر پرواز می کنند و شب به لانه شان بر می گردند"][/caption]

و البته که سیستم وتا لا پالما کار می کند. در شانزده کیلومتری ساحل اقیانوس اطلس، سالانه ۱۲۰۰ تن از انواع ماهی های دریایی و میگو در وتا لا پالما تولید می شود. اما بر خلاف پرورشگاههای ماهی دیگر، در حین این کار در طبیعت دخل و تصرف نمی کند، بلکه آن را بهبود می بخشد. دنیل لی، مدیر اتحادیه جهانی پرورش ماهی می گوید " تا به حال، چنین چیزی به چشم خودم ندیده ام... وتا لا پالما، در عین حال که یک مرکز پرورش ماهی پایدار است، به حفاظت پرندگان نیز می پردازد".
با توجه به کاهش روز افزون ماهیان دریایی در سراسر جهان بر اثر گرمایش زمین و صید بیش از حد، پرورش ماهی بعنوان تنها راه حل قابل قبول برای سیر کردن اشتهای مردم دنیا به ماهی و میگو و دیگر غذاهای دریایی مطرح است. آمار سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد نشان می دهد که تا چند سال دیگر، برای اولین بار مصرف ماهی پرورشی از مصرف ماهی دریایی بیشتر می شود. اما بیشتر پرورشگاههای ماهی، حتی آنهایی که "با ثبات" تلقی می شوند، به همان اندازه ای که مشکلات را حل می کنند مشکلات جدیدی بوجود می آورند، از آلودگی محیط زیست تا ماهی هایی که از حوض فرار می کنند و اکوسیستم مجاور را تهدید می کنند.
وتا لا پالما فرق دارد. در سال ۱۹۸۲، خانواده ای که صاحب شرکت اسپانیایی هیساپاروز می باشند، زمینی باتلاقی خریداری کردند که قبلاً آبهای روی سطح آن، بمنظور دامداری تخلیه شده بود. مدیالدیا توضیح می دهد "از همان کانالهای استفاده شد که قبلاً برای تخلیه درست شده بودند، فقط جهت آب را برعکس کردیم". امروزه، مهندسی ساده اما کار آمد این کانالها اجازه می دهد که نیروی جزر و مد آب، ۴۵ حوض این پرورشگاه را به کمک پمپی کوچک پر کند. چون این آب مستقیم از اقیانوس می آید، پر از موجودات تک سلولی و چند سلولی و میگوهای ریز شفاف می باشد، که برای ماهیانی که وتا لا پالما پرورش می دهد غذای طبیعی محسوب می شوند.

[caption id="attachment_1218" align="aligncenter" width="346" caption="این میگوهای کوچک همه روزه با جزر و مد در یا به حوض های وتا لا پالما ریخته می شوند"][/caption]
با نزدیکی به طبیعت، این پرورشگاه ماهی از مشکلاتی که معمولاً در پرورشگاههای ماهی دیگر وجود دارد رنج نمی برد. چگالی کم، حدوداً 4 کلو ماهی در هر 35 متر مربع، ماهیان را از انگل ها مصون نگاه می دارد (تنها ۰/۵ درصد از محصول پرورشگاه توسط انگل ها تخریب می شود) و زندگی گیاهی اطراف هر یک از برکه ها نقش فیلتر را ایفا می کند، که آب را از نیتروژن و فسفات خالی می کند.
لویی کنترراس در مورد ماهی ها می گوید "ما به اینها می گوییم پاتا نگرا های دریایی". پاتا نگرا نوعی گوشت مرغوب اسپانیایی می باشد که از خوک ایبریکو تولید می شود. همانند آن خوکها، ماهی های وتا لا پالما خودشان غذایشان را جمع آوری می کنند، و مثل آن خوکها، از زندگی طولانی تری لذت می برند. اکثر ماهی های دریایی وقتی برداشت می شوند که بتوانند یک بشقاب را پر کنند (حدوداً ۴۰۰ گرم)، اما در وتا لا پالما ماهی ها سه تا چهار سال زندگی می کنند و به دو کیلو می رسند. نتیجه – همانند "پاتا نگرا" – این است که این ماهی ها بسیار خوشمزه هستند، علاوه بر آن که برای تغذیه آنها از هیچ غذایی جز آب اقیانوس استفاده نمی شود.
اما زیست محیط منطقه بیشتر از ماهی ها و افرادی که آنها را می خورند سود می برد. با دوباره پر کردن زمینها از آب، وتا لا پالما نه تنها به یک پرورشگاه ماهیان دریایی تبدیل شد، بلکه ظاهراً بطور غیر عمد، یک مامن برای پرندگان مهاجر شده است. بجای پنجاه گونه پرندگانی که قبلاً در وتا لا پالما زندگی می کردند، امروزه دویست و پنجاه گونه در آنجا زندگی می کنند که بسیاری از آنها از گونه های در خطر انقراض می باشند.
مدیالدیا مرد فروتنی بنظر می رسد، ولی در حین تماشای پرندگان در حال صید ماهی، ناچاراً از دستاوردهایش تعریف می کند. "بخاطر دخالت غیر طبیعی ما، محیط طبیعی بهبود یافته. هدف این نیست که مصرف و محافظت را با هم سازگار کنیم، هدف این است که (شرایطی ایجاد کنیم که) در راستای محافظت، مصرف کنیم".

منبع: مجله تایم
برای آشنایی بیشتر با ماهی های وتا لا پالما می توانید این سخنرانی را که توسط یک آشپز آمریکایی که به این پرورشگاه سر زده تماشا کنید

محیط زیست

نظرات

darchin's picture

darchin

12.03.10

خيل جالب بود. و ايده جالبي است براي كساني كه در زمينه پرورش ماهي در ايران فعاليت مي كنند.

sin2sin's picture

sin2sin

12.04.10

هر چي بكاري چند برابر برداشت ميكني. به نظر ميرسه هدفشون حفظ زندگي ماهي هاي اقيانوس تا حد اكثر زمان ممكنه ولي اينكه مرغ هاي ماهي خوار و در پي اون زندگي هاي زيادي رو در چرخه طبيعت حفظ مي كنن.

afshin's picture

afshin

12.09.10

این مطلب بسیار جالب است . نمونه این مدل الگوی مصرف و محافظت را هم در شمال ایران در منطقه میانکاله و سایر مناطق می بینیم به آن مدل دامگاه می گویند. یعنی اینکه در دامگاه در فصول پاییز و زمستان که مرغابی ها و درناها می آیند شکارچیانی در کشتزارهای برنج که حالا زمستان است و استفاده ای نمی شود دانه می پاشند تا پرندگان بیاند و استفاده کنند . بعد با تور تعدادی از مرغابی ها را می گیرند. در این میان گونه های زیادی از جمله درنای سیبری که درمعرض خطر انقراض است استفاده می کنند و در ادامه تعدادی مرغابی هم به سفره دامگاه داران می رود یک برنامه محافظت طبییعی و شکار پایدار.

saideh's picture

saideh

11.09.11

هدف این نیست که مصرف و محافظت را با هم سازگار کنیم، هدف این است که (شرایطی ایجاد کنیم که) در راستای محافظت، مصرف کنیم”.

بسیار جالب بود. مرسی.