شیوع کرونا و مشکلات مضاعف برای آن‌ها که با چشم‌هایشان می‌شنوند!

«شما نمی‌توانید تصور کنید چقدر افرادی که اختلالات شنوایی دارند با چشم‌هایشان می‌شنوند. من برای بهتر شنیدن، عینکم را به چشم می‌زنم! جدای از لزوم لب‌خوانی، همه احتیاج دارند که لبخند و حالات چهره یکدیگر را ببینند؛ همه آن چیزهایی که گفتنی نیستند اما به درک آنچه گفته می‌شود کمک می‌کنند.» (پاسکال ون در بلن، مدیر انجمن Info-Sourds که خود دارای اختلال شنوایی است)

همه‌گیری جهانی ویروس کرونا،‌ زندگی روزانه را برای همه افراد در سراسر دنیا به چالشی مداوم تبدیل کرده است، اما برای افراد دارای معلولیت شنوایی، قوانین جدید فاصله‌گذاری اجتماعی مانند رعایت فاصله دو متری با دیگران و پوشیدن ماسک، چالش‌های مضاعفی را ایجاد کرده که علاوه بر تشدید استرس و اضطراب آن‌ها، گاهی به مختل شدن فعالیت‌های روزانه و حضور آنان در جامعه می‌انجامد.

در سراسر دنیا حدود ۴۶۶ میلیون نفر دارای اختلالات شنوایی هستند. بسیاری از این افراد برای برقراری ارتباط به لب‌خوانی متکی‌اند. ماسک‌های پارچه‌ای که دهان را می‌پوشانند این امکان ارتباطی را از افراد ناشنوا می‌گیرند. اما مشکل به اینجا ختم نمی‌شود. بسیاری از افرادی که دارای اختلالات بینایی یا شنوایی هستند برای برخی امور روزانه از خدمات توان‌بخشی یا همراه استفاده می‌کنند که در شرایط همه‌گیری کرونا، این سرویس‌ها متوقف یا بسیار محدود شده‌اند. از سوی دیگر، عدم دسترسی به منابع آنلاین مناسب‌سازی شده برای کسب اطلاعات به روز در مورد این همه‌گیری نیز مشکلی مضاعف است. مترجمان زبان شاره سعی کرده‌اند تا حدی به رفع این مشکل کمک کنند، اما واقعیت این است که آن‌ها همه جا نیستند!

در این شرایط که ملاقات‌های حضوری جای خود را به ملاقات‌های آنلاین از طریق پلت‌فرم‌های مختلف داده‌اند، عدم مناسب‌سازی برخی از این پلت‌فرم‌ها یا عدم دسترسی همگانی به اینترنت پرسرعت نیز به محدود شدن بیشتر روابط افراد ناشنوا و همین‌طور کسانی که دارای اختلالات بینایی هستند دامن زده است.

در چنین شرایطی، ضرورت مناسب‌سازی بیش از پیش نمایان می‌شود. جدای از اقداماتی که دولت‌ها موظف به انجام آن هستند، افراد و انجمن‌های مردمی سعی دارند با ارایه راه‌حل‌های خلاقانه تا جای ممکن به حل این مشکلات کمک کنند. «وندی شلمنز» یک دستیار آموزش در موسسه رویال ولوو در بروکسل است که یک مدرسه برای کودکان با نیازهای ویژه است. او‌ تصمیم گرفت که برای کمک به دانش‌آموزانی که اختلالات شنوایی دارند برای همه ماسک شفاف بسازد. این ماسک که از دو لایه پارچه، یک روبان و یک ورقه پلاستیکی درست شده است در بلژیک بر سر زبان‌ها افتاد. اداره ویروس‌شناسی بلژیک ماسک را تایید کرد و ویدیوی نحوه ساخت آن در تارنمایی که به این منظور توسط داوطلبان راه‌اندازی شد، منتشر و دست به دست شد و تا به حال هزاران بار دانلود و دیده شده است.

براساس آمار سازمان بهداشت جهانی، بیش از پنج درصد جمعیت جهان دارای اختلالات شنوایی هستند و لب‌خوانی و دیدن حالات چهره به منظور برقراری ارتباط برای آنها ضروری است. قطعا راه حل این مشکل، سریع و یک‌شبه نیست‌، اما به روشنی ما نشان می‌دهد که چقدر تا رسیدن به جامعه‌ای دسترس‌پذیر برای همگان فاصله داریم و چقدر یافتن و اجرای یک راه حل عملی برای کم کردن این فاصله، حیاتی است.

«افراد دارای معلولیت در میان گروه‌هایی هستند که بیشترین صدمه را از همه‌گیری جهانی ویروس کرونا متحمل شده‌اند. آموخته‌های ما از این تجربه، این فرصت استثنایی را به ما می‌دهد که با نگاه به آینده راهکارهایی برای ساخت جوامعی با شمولیت و دسترس‌پذیری بیشتر را طراحی و اجرا کنیم و به دستیابی به اهداف توسعه پایدار نزدیک‌تر شویم.» (آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد)

منابع: https://www.mnnonline.org/news/the-deaf-face-unique-challenges-during-covid-19/ https://www.nytimes.com/2020/06/04/us/coronavirus-deaf-culture-challenges.html https://www.un.org/en/coronavirus/transparent-masks-aid-communication-hard-hearing

آموزش و توانمندسازی
;